برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم

لغتنامه دهخدا    فرهنگ معین    لغت نامه انگلیسی
ا
آ
ب
پ
ت
ث
ج
چ
ح
خ
د
ذ
ر
ز
ژ
س
ش
ص
ض
ط
ظ
ع
غ
ف
ق
ک
گ
ل
م
ن
ه
و
ی

ائمه

(اَ ئِ مِّ) [ ع . ائمة ] (اِ.) جِ امام ؛ پیشوایان ، سران . ؛~ اطهار امامان شیعه . ؛~ جماعت پیش نمازان . ؛~ُالاسماء هفت اسم اول خداوند که «اسماء الهی » نامیده می شوند و عبارتند از: حی ، عالم ، مرید، قادر، سمیع ، بصیر و متکلم .

اب

( اَ) [ ع . ] (اِ.) 1 - پدر، ج . آباء. 2 - کشیش .

ابا

( اَ) [ په . ] (حر اض .) با، همراه .

ابا

( ~.) [ ع . ] (اِ.) پدر.

ابا

(اَ یا اِ) [ په . ] (اِ.) = وا: آش . به حذف همزه نیز خوانده می شود مانند: جوجه با، شوربا.

ابا

( اِ) [ ع . ] 1 - (مص ل .) سرباز زدن ، سر - پیچیدن . 2 - خودداری کردن . 3 - (اِمص .) سرکشی ، نافرمانی . 4 - نخوت ، تکبر.

ابا داشتن

(اِ. تَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) امتناع ورزیدن .

ابا کردن

(اِ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل .) سرباز زدن ، امتناع کردن .

ابابیل

( اَ) [ ع . ] (اِ.)1 - دسته های پراکنده ، دسته - دسته ، گروه مرغان . 2 - پرستوها، چلچله ها.

اباتت

(اِ تَ) [ ع . اباتة ] (مص ل .) = اباته : شب را در جایی گذراندن ، شب را در جایی به سر بردن ، بیتوته کردن .

پشتیبانان جس جو | Sponsored Links
 

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی

کتابخانه:   دیکشنری  |  اشعار کهن  |  اشعار معاصر  |  راهنمای کشورها  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی

   
لغتنامه دهخدا    فرهنگ معین    لغت نامه انگلیسی
 

© 2007 - 2014 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تعرفه تبلیغات